
ဘယ္ကစရမလဲလို႔စဥ္းစားေနခိုက္ ငါကေရွ႕ေရာက္နွင့္ေနၿပီ
ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားေနတုန္း လူ႔ဘဝသက္တမ္း တစ္ဝက္ေလာက္က က်ိဳးသြားေလၿပီ
ဒဏ္ရာတို႔မာယာတို႔ဆိုတာေရာ
အတၱတို႔မာနတို႔ဆိုတာေရာ
ေရာေထြးေနတဲ့ ဒီပန္းခ်ီကားကို ငါတို႔နွစ္သက္ခဲ့ၾကတာေလ
မဆုံးနိုင္တဲ့ခရီးကိုဆက္ေလွ်ာက္ရင္း
မၿပီးနိုင္တဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဆက္ၿပီးရွင္သန္ေနၾကရဦးမွာ
ခရီးလမ္းတစ္ဝက္မွာ ေမာလို႔အနားယူရမယ့္အခ်ိန္မွာေတာ့
အရိပ္ေကာင္းေကာင္းေလးေအာက္မွာ ေရေအးေအးေလးတစ္ခြက္ေလာက္ေတာ့ ေသာက္ခ်င္တယ္။
ကိုယ့္တို႔ရဲ႕ ဒဏ္ရာနဲ႔အနာေတြကို အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ဟာသလုပ္ၿပီး အတူတူရယ္ေမာၾကတာေပါ့။
No comments:
Post a Comment